handwerkhuis-Discover-Magazine

Ik zal nooit een Jan Tamaniau worden, maar ik vind het toch erg leuk om zelf kleding te maken.
De laatste tijd maakte ik eigenlijk alleen kleding voor Rebecca-Faye, dus ik vond dat ik zelf ook wel weer eens aan de beurt was.

In het winter 2012-nummer van Ottobre Woman staan erg leuke modellen, en sowieso ben ik wel te spreken over de pasvorm van Ottobre. In ieder geval veel beter dan de Knip Mode...

Ik heb te weinig bovenstukken, dus ik ben begonnen met een blouse;

(Klik op foto's voor vergroting)

Dit is de Misty Monday blouse, en ik vond de plooitjes rond de hals en aan de mouweinden een leuk detail.

Ik heb een stofje in mijn voorraad gezocht, ook omdat ik eerst een soort proefmodel wilde maken.
Dit bloemetje vond ik leuk, heel geschikt voor de lente. Als die ooit nog echt komt, dan...
 
Het beleg wordt aan de panden gezet. Vooral goed inknippen bij de rechte hoeken, anders gaat het raar trekken.

Achteraf bekeken was het enige lastige van deze blouse de knopenbies, omdat ik die nog nooit had gemaakt. Helaas heb ik geen foto's van het maakproces gemaakt.

Ik gebruikte deze handige tutorial  ( even door-scrollen naar halverwege) voor het aanzetten van de knopenbies.




Knip een strook van 3,5 x 80 cm. Strijk in de lengte dubbel met de verkeerde kanten op elkaar.
Zet om de 2 cm een streepje, en strijk deze vouwen in de strook.
Maak van deze vouw een plooi van ongeveer 5 mm diep en zet vast met een speld. Doe dat met alle vouwen.

Nu het weer langzaam beter wordt, heb ik ook weer zin om lente- en zomerjurken te maken.
Eerst maar eens beginnen met wat stukken voor Rebecca-Faye; zij is zo gegroeid dat ze veel nieuws moet hebben. En dat vind ik helemaal niet erg...en zij ook niet!

De prairie-jurk was me goed bevallen, dus die wilde ik nog een keer maken ( misschien nog wel vaker, je weet maar nooit!), en ik had er nog een mooi stofje voor liggen.

Vorig jaar kocht ik bij Sew Natural een mooi Cloud 9 stofje, en dat leek me heel geschikt voor dit model.

Heerlijk dat de patroondelen al klaar waren; ik kon meteen aan het èchte werk beginnen!

Het originele model heeft lange mouwen; ik heb er korte mouwen van gemaakt.
Dat gaat heel simpel; meet de gewenste lengte op, vouw het patroondeel in die lengte om, en knip de stof op maat.
Ik heb daarna de bovenarm-omtrek bij Rebecca-Faye opgemeten, met wat cm extra ( anders zit de mouw veel te strak om de arm), en er een reep stof van 4 cm breed voor geknipt. Daar is de bies van gemaakt.
Het teveel aan stof in de mouw heb ik in een soort stolpplooi verwerkt.

Het is onvoorstelbaar wat voor monster borstkanker is; vandaag is de uitvaart van een jonge vrouw ( 39) die geveld is door de uitzaaiingen van borstkanker.

Ik ben geschokt door de snelheid waarmee het allemaal gegaan is; slechtst een paar weken geleden werd ze opgenomen in het ziekenhuis met vage klachten, en afgelopen vrijdag is ze overleden. Ze laat een man en twee jonge kinderen achter.

Omdat woorden vaak zo ontoereikend zijn, stuurde ik haar een zelfgemaakt hart. Gelukkig is het op tijd aangekomen, en heeft ze het nog kunnen zien. Ik hoop dat het haar gesterkt heeft.

Het is inderdaad waar; hoe meer sokken je breit, hoe leuker het wordt!
Gelukkig heb ik nog wel wat sokkenwol liggen, dus ik kan voorlopig vooruit!

Deze rode sokjes voor Rebecca-Faye zijn het laatste resultaat:

Ik blijf foto's van het maakproces zo leuk vinden! Het ziet er heel ingewikkeld uit, maar het is eigenlijk best simpel.


 Het geeft een rijk gevoel, zo'n stapeltje sokken. En ook een beetje trots; het is me toch maar mooi gelukt!

Twee jaar geleden plaatste ik deze link al eens, en ik vind ze zo leuk dat ik ze er gewoon nog een keer neer zet: