We zijn een land van klagers, en daar doe ik vaak zelf enthousiast aan mee. Ik kan mijn mondje wel roeren.
Maar vandaag heb ik het eens anders gedaan; misschien kwam het door de zon, misschien omdat ik een leuk pakje bij de post verwacht...in ieder geval heb ik vandaag deze brief verstuurd:
Geachte directie van locatie Quintus,
Nu het schooljaar weer is begonnen, vragen wij uw aandacht voor het volgende;
Wij wonen in de flat die uitkijkt op het sportveld van het Quintus, en maken vaak gebruik van het kleine speeltuintje dat voor onze flat ligt.
Maar wij zijn niet de enige gebruikers; veel van uw leerlingen vinden het ook een fijne plek om dagelijks te vertoeven tijdens pauzes, tussenuren of na school.
Wij vinden het wel gezellig, zo’n groep(je) pubers dat plezier heeft met elkaar, en soms zelfs ernstige gesprekken met elkaar voert. Dat juichen wij zelfs toe; de puberteit is toch een bepalende periode in je leven.
Maar wij zijn niet de enige gebruikers; veel van uw leerlingen vinden het ook een fijne plek om dagelijks te vertoeven tijdens pauzes, tussenuren of na school.
Wij vinden het wel gezellig, zo’n groep(je) pubers dat plezier heeft met elkaar, en soms zelfs ernstige gesprekken met elkaar voert. Dat juichen wij zelfs toe; de puberteit is toch een bepalende periode in je leven.
Wat wij echter een beetje jammer vinden, is dat uw leerlingen blijkbaar niet begrepen hebben dat er geen schoonmaakploegje achter hen aankomt als zij deze plek verlaten hebben.
En dus kijken wij bijna iedere dag uit op een veldje vol etensresten, lege flesjes, lege plastic zakjes, sigarettenpeuken, en overige ondefinieerbare artikelen.
Onze jonge dochter mag ook graag schommelen, dus voordat zij naar buiten gaat, zorgen wij er eerst voor dat alle rommel opgeruimd is.
En daar wringt een beetje de schoen. Wij leren onze dochter dat je je eigen rommel moet opruimen, maar brengen dat helaas in dit geval niet in de praktijk; wij ruimen de rommel van een ander op. Dat maakt ons in haar ogen toch wat ongeloofwaardig.
Om te voorkomen dat dit op lange termijn desastreuze gevolgen heeft voor onze autoriteit jegens onze dochter, vragen wij u om er op de één of andere manier voor te zorgen dat de rommel op het speelveldje door uw leerlingen zèlf opgeruimd wordt.
De manier waarop laten wij geheel over aan uw eigen creativiteit en inzicht in deze leeftijdsgroep.
Om bovenstaande verhaal nog wat kracht bij te zetten, tonen wij u hieronder een foto van de opbrengst van één middag; een boodschappentas vol rommel. Snel rekenend komt dit neer op minimaal 3 van zulke tassen per week die wij opruimen.
Wij danken u hartelijk voor uw aandacht, en wachten uw reactie met interesse af.
Met vriendelijke groet,
Ik ben benieuwd... :-)
UPDATE:
Wij ontvingen een paar dagen later deze reactie van de school:
UPDATE:
Wij ontvingen een paar dagen later deze reactie van de school:
"Goedemorgen mevrouw Meijer,
Hartelijk dank voor uw reactie. Wij hebben uw brief ontvangen en intern besproken. Volgens onze hoofdconciërge zijn het geen leerlingen van onze school. Hij gaat in ieder geval regelmatig kijken of het leerlingen van ons betreft en zal hen dan aanspreken. In onze aula draait momenteel een presentatie om de leerlingen erop te attenderen hun rommel, zowel binnen als buiten school, op te ruimen.
In het reguliere overleg met de wijkagent zal ook aangegeven worden dat in de buurt overlast ontstaat door zwerfvuil.
Ik vertrouw erop dat ik u hiermee voldoende heb geïnformeerd.
Met vriendelijke groet,
( naam)
Managementassistente. "( naam)
Mijn antwoord hierop was:
"Beste ( naam),
Hartelijk dank voor uw antwoord.
Fijn dat er binnen uw school aandacht is voor het opruimen door leerlingen, en dat u het in het reguliere overleg met de wijkagent ook aan de orde zult stellen.
Overigens zijn wij van mening dat het (deels) wel leerlingen van uw school zijn, omdat we ze na vertrek bij het speelveldje over het schoolterrein richting het gebouw zien lopen.
In ieder geval dank voor uw aandacht en de ondernomen actie.
Met vriendelijke groet,
Fam. Meijer. "Ik ben in ieder geval blij dat school er aandacht aan besteedt; meer kun je ook niet vragen. Voorlopig althans.
Wel jammer dat er niet in de trant van onze eerste brief werd gereageerd; als (con-) rector had ik dat wel gedaan. Maar misschien ben ik daarom ook wel geen schoolmanager...
0 comments:
Post a Comment